_gaq var = _gaq | | []; _gaq.push ('_setAccount [', 'UA-16536947-2']); _gaq.push (_trackPageview ''] [); (funksion () (ga var = document.createElement ('script'); ga.type = 'text / javascript'; ga.async = vërtetë; ga.src = 'https (:' == document.location.protocol? "https: / / ssl '' http:: / / www ')' .google-analytics.com/ga.js + '; e var = document.getElementsByTagName (' script ') [0]; s.parentNode.insertBefore (GA, s); })(); klasë = "brendshme">

Arkivi për kategorinë Uncategorized

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - kallashnikov AK (AK-47), AKS, AKK-dhe AKMS

4 Maj

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Kallashnikov AK (AK-47), AKS, AKK dhe AKMS pushkë sulmi (BRSS)


Sovjetik e parë 'fishek vërtetë' ndërmjetëse (7,62 × 41 M43) pushkë sulmi, Sudaev AS-44, testuar si në 1944. Për fat të keq, Sudaev Ra i sëmurë rëndë në 1945 dhe vdiq në vitin e ardhshëm para përfundimit të dizajnit të tij.


Tokarev 7,62 × 41 pushkë sulmi eksperimentale, testuar si në fund të 1945


Prototipi i parë i një pushkë sulmi kallashnikov në 1946, i njohur si AK-46. Vini re se kishte dallime të shumta të brendshme dhe të jashtme nga modelet më vonë, duke përfshirë sigurinë e veçantë dhe mënyrën ndizet zjarri zgjedhësi, si dhe jo-ardhje akuzuar të trajtojë, të gjitha të vendosura në anën e majtë të armëve


Disassembled AK-46 prototip


AB-46 pushkë sulmi Bulkin eksperimentale, Cili ndikuar në masë të madhe AK-47


Eksperimentale pushkë kallashnikov sulmet e 1947, e njohur edhe si AK-47, një model i parë


Bulkin AB-46 pushkë sulmi eksperimentale, disassembled pjesërisht.


Eksperimentale pushkë kallashnikov sulmet e 1947, e njohur edhe si AK-47, një model i parë, i tëri


Eksperimentale pushkë kallashnikov sulmet e 1947, e njohur edhe si AK-47, modeli i dytë (Vini re se ajo ka një frenave të vogël surrat / compensator)


prodhimit të hershëm / çështje kallashnikov AK pushkë, prodhuar si midis 1949 dhe 1951, me marrës në fillim të tipit vuloset dhe i thatë revista


Post-prodhim 1951 kallashnikov AK pushkë me bajonetë bashkangjitur dhe milled pranues, të djathtë


Post-prodhim 1951 pushkë kallashnikov AK dhe bajonetë me marrës milled, të majtë


Kallashnikov AK me silenciatoret PBS, të përdorura nga Sovjetik Spetsnaz


Kallashnikov AKK (modernizuar) pushkë, me marrës vulosur dhe një lloj i ri i thikë / bajonetë


Kallashnikov AKMS - AKK-me buttstock kanate


AKMN pushkë kallashnikov (modernizuar, me pamje Nata grupim në rritje në anën e majtë të pranuesit), me compensator surrat instaluar


AKK-me GP-25 40mm granatë Launcher underbarrel

Kalibrit 7,62 × 39 mm
Veprimi: Gas operuar, me rotacion rrufe në qiell me 2 lugs
Gjatësia e përgjithshme: 870 mm
Gjatësia fuçi: 415 mm
Pesha, me revista bosh: AK 4,3 kg, 3,14 kg MWA
Kapaciteti Magazine 30 raunde (40 raunde revista kuti dhe 75 raunde bateri nga RPK mund të përdoret gjithashtu)
Norma ciklike e zjarrit 600 raunde për minutë

Pushkë sulmi kallashnikov, i njohur edhe në Perëndim si AK-47 (Avtomat Kalashnikova - 47, pushkë automatike Kallashnikov, model i 1947), dhe derivatet e saj, e njohur edhe nën emrin e përbashkët të AK, është më pjellor e krahut të vogla gjysma 2 të shekullit të njëzetë. Sikur të ishte dhe ende është (në më shumë ose më pak ndryshuar për herë te forma) të prodhuara në dhjetra vende, dhe të Përdorur në qindra vende dhe konflikteve që nga futja e tij. Numri i përgjithshëm i pushkë AK-lloj të gjithë botën Made Gjatë 60 viteve të fundit është vlerësuar në 90 + miliona. Kjo është një armë e vërtetë legjendar, i njohur për ruggedness e saj ekstreme, thjeshtësi e operimit dhe mirëmbajtjes, si dhe besueshmërinë patejkalueshëm madje edhe në kushte të keqe të mundshme. Ajo është përdorur jo vetëm si një armë ushtarake, por edhe si një platformë për pushkë sportive të shumta civile dhe armët (shih armët Saiga GJYSEMAUTOMATIKE, për shembull). AK është një amalgamë e karakteristika të njohur më parë dhe zgjidhje, e kombinuar në mënyrën më efektive. Efektivitetit, megjithatë, varet nga kriteret e përdorura për të matur atë, dhe kriteret kryesore për çdo dhe të Çdo sovjetike dhe ruse krahun ushtarak janë: Besueshmëria, Thjeshtësia e operimit dhe mirëmbajtjes, përshtatshmërisë për prodhimin në masë. Kurrë nuk kishte ndonjë kërkesë të konsiderueshme për ergonomi mirë ose saktësinë madhështor, pse.

Historia e vërtetë e armës filloi në fund të 1942, Pls Mirëbesimit trupave sovjetike kapur mostrave të Gjermanisë shumë të reja MKb.42 (H) Machine karabinë (pushkë sulmi), së bashku me municion Disa 7,92 Kurz. Nga mesi i 1943 MKb.42 (H) së bashku me karabinë SHBA-të furnizuara M1 ishin vlerësuar nga ekspertët e Bashkimit Sovjetik, dhe u vendos në armë të ngjashme që të nivelit të lartë, puna fishek ndërmjetme të pushtetit, duhet të zhvillohet për ushtrinë sovjetike sa më shpejt të jetë e mundur. Detyra e zhvillimit fillestar e municioneve të reja u krye në kohë të shkurtër në vend. Nga nëntor 1943 specifikimet teknike për fishek 7,62 × 41mm, të paturit e bottlenecked rast, rimless dhe shkarkimin e 8-gram plumb vuri në dukje, ishin dërguar të gjithë të projektimit të vogla Sovjetik Zyrat e armëve dhe të organizatave. Deri në pranverë të 1944, ka pasur të paktën dhjetë harton e armëve automatike në punimet (pa llogaritur karabina gjysmë-automatike Kjo rezultoi në miratimin e karabina SKS dhe-rrufe në qiell të veprimit që shkoi askund). Në mes të 1944, komisioni i zgjedhur me pushkën gjyqet-44 i SHBA sulmi, Designed by Sudaev, si në përgjithësi të mirë, dhe urdhëroi një prodhim të kufizuar të kandidojë për gjyqet e trupave. Disa SHBA-44 pushkë janë prodhuar në pranverë të 1945, dhe këto ishin të vlerësohen nga trupat në verën e vitit 1945, vetëm pas fitoren në Evropë. Trupat Në përgjithësi i pëlqente të AS-44, pasi ka varg më efektive në krahasim me të PPSH-41 armë gjysëm, dhe me kusht saktësinë më të mirë në një zjarr gjysmë-automatike. Ky ishte problemi i SHBA-44 ishte tepër e rëndë (më shumë se 5 kg bosh), dhe urdhëroi gjykimet e komisionit raundin e ardhshëm të zhvillimit dhe të gjykimeve, i cili filloi në fillim të 1946.

Enter Mikhail Kalashnikov, Rreshter i ri i forcave të tankeve sovjetike, OBSH, pasi është plagosur në luftime në 1942, Designed një armë gjysëm prototip, ndërsa në pushim mjekësor. arma e tij e parë është refuzuar për shkak të kompleksitetit, por vetë projektuesi i ishte caktuar të Armëve të Vogla të Ushtrisë së Kuqe dhe mortaja Research & provohet Ground (NIPSMVO) në afërsi të Moskës për të vazhduar shkollimin e tij dhe punën për armë të tjera. Këtu një gjysmë-automatike Kallashnikov Designed karabinë, ndikuar rëndë nga pushkën amerikan M1 Garand. Kjo karabinë, ndërsa vëren suksesshëm me veten, shërbeu si një pikënisje për pushkë kallashnikov e parë të sulmit, përkohësisht Nr.1 njohur si AK ose AK-46. Në nëntor të 1946 AK-46 projektit ishte zgjedhur për prototip prodhim së bashku me pesë projekte të tjera (nga 16 dorëzuar komisionit), dhe kallashnikov u dërgua në qytetin e Kovrov (Gjithashtu jo larg nga Moska), për prodhimin e armëve të tij në fabrikën e armëve të vogla atje. AK-46 është operuar me gaz, si rrufe rrotulluese Kjo armë shfrytëzohet pistoni afat-pash gazit mbi fuçi, dhe një dy-pjesë njësi banimi pranuesit me shkas të veçanta dhe kontrollet e dyfishtë (e sigurisë të veçanta dhe të ndizet seleksionues zjarri në anën e majtë të njësisë të shkaktojë ).
Në dhjetor 1946 një sulm të ri në NIPSMVO pushkët ishin testuar varg, me SHBA-44 duke u përdorur si një kontroll (zhvillimin e tij ka pushuar së parë në 1946 për shkak të vdekjes së parakohshme të Sudaev, i cili ishte i sëmurë rëndë nga 1945). Si rezultat fillestar të Këto provime, AK-46 është zgjedhur për zhvillimin e mëtejshëm nga gjykimet e komisionit, me dy armë më shumë duke u zgjedhur për pushkë evolucionin e mëtejshëm nga designers Dementiev dhe Bulkin. Raundi i dytë i gjykimeve, i cili përfshinte tri armë (AK-46 me kallashnikov, AB-46 nga Bulkin dhe AD nga Dementiev), rezultoi me refuzimin e përmirësuar AK-46, e cila ishte të ulët se Rivalët e tjera në shumë aspekte. Pavarësisht se dështim, kallashnikov, duke përdorur kontaktet e tij dhe mbështetjen e disa anëtarëve të gjyqeve të komisionit (ai i dinte Kë nga puna e tij në NIPSMVO Më parë gjatë 1943-1946) ndoqi kreu i komisionit të gjyqeve për të shqyrtuar rezultatet, dhe në fund mori një dritë jeshile për të vazhduar zhvillimin e tij për raundin e ardhshëm të gjyqeve. Pas dështimit teknike e AK-46, kallashnikov dhe shokët e tij projektuesi Zaitsev (WHO stafi ishte një projektuesi të armëve në Kovrov bimore) vendosi të krejtësisht rework projektimit, duke huazuar nga zgjidhjet e suksesshme teknike të armëve të ndryshme, duke përfshirë edhe konkurrentë të drejtpërdrejtë. Për shembull, pistoni afat-pash gazit, e bashkangjitur në zgarë rrufe, bashkë me pranverë kuvendin rob kthehen dhe të mbuluar marrësi ishin frymëzuar me sa duket me pushkë AB Bulkin-së 46, idenë e clearances madh mes grup rrufe dhe muret e pranuesit, me një minimum prej fërkimit sipërfaqeve, ishte i frymëzuar nga Sudaev si-44, sigurisë / mbuluar pluhuri është kopjuar nga levë Browning Designed Remington Modeli 8 pushkë gjahu etj
Duhet të theksohet këtu, që Standard dhe Poor kopjimi dhe huazimin e ideve ishte inkurajuar në të vërtetë nga ana e gjyqeve të komisionit (dhe ideologjinë e gjithë sovjetike), si të gjithë të pronës intelektuale në BRSS u konsideruar të jetë pronë e "popullit", ose shteti. Kështu, në pronësi ndonjë shtet mund të pronësisë intelektuale (dhe duhet) janë përdorur për të mirën e njerëzve / shteteve nga askush. Dhe krijimin e një pushkë të ri, më efektive luftarake për ushtrinë fitimtare sovjetike ishte sigurisht në krye të listës së Gjërat, të dobishme për shtetin sovjetik në atë kohë.

Pas testeve të gjerë, të realizuar në dhjetor 1947 - janar 1948, i cili përfshinte të përmirësuar paksa Dementiev KB-P-410, Bulkin TKB-415 dhe të gjitha re-kallashnikov AK-47 pushkë, rezultatet ishin diku përfundimtar. AK-47 është gjetur të jetë më të qëndrueshme dhe të besueshme nga-e-tre garuesve, por është zvarritur Gjithashtu prapa dy të tjerë në departamentin e saktësisë, veçanërisht në mënyrë të plotë automatike (e cila ishte, dhe ende është konsideruar mënyra kryesore e zjarrit për sulm pushkë në rusisht). Në fakt, arma e vetme që përmbushur kërkesat e saktësisë ishte Bulkin AB-47 / TKB-415, por ajo kishte probleme me pjesë të caktuara për jetëgjatësi. Pas diskutimeve të gjata, vendosi që në fund gjykimet e komisionit më mirë është armik i mirë, dhe është e këshillueshme që të ketë një armë jo aq të saktë, por tani të besueshme, në vend se të presin një kohë të pacaktuar për armë të sakta-dhe-i besueshëm në të ardhmen. Ky vendim në fund të fundit të çojë komisionit të rekomandojë AK-47 për gjyqet e trupave në nëntor, 1947. U vendos që të prodhimit të arma e re duhet të fillojë në Izhevsk fabrikë armësh (tani Machine Izhevsk ndërtimin e bimëve ose IzhMash në të shkurtra). Kallashnikov ka lëvizur nga Kovrov të Izhevsk për të ndihmuar me prodhimin e armëve të reja, Cila ka filluar në mes të 1948. miratimin zyrtar ndjekur në fund të 1949, me standardet që '7 0,62 mm Nomenklatura avtomat Kalashnikova AK '(7.62mm Kallashnikov karabinë automatike). Në të njëjtën kohë, një version kanate buttstock u miratua për përdorim të njësive ajrore, si '7 0,62 mm AKS avtomat skladnoy Kalashnikova '(7.62mm Kallashnikov karabinë automatike, palosjen).
Duhet të theksohet se projekti origjinale të marrësit, e cila ishte mbledhur nga çeliku vulosur 'Kutia' me futur të mëdha, machined çeliku mbështetën në fillim, ka shkaktuar shumë probleme në fabrikë. Teknologji (pajisje dhe punës), në nivelin e kohës ka rezultuar në përqindje jashtëzakonisht të lartë e pranimit te pranohen për shkak të mureve misformed, pinning e pjesëve të pahijshme, e keqe etj gjeometri Pas rishikimit kritik të procesit në fabrikë ishte e llogaritur se do të jetë më shumë ekonomikisht e mundur për t'u kthyer në 'të vjetër-shkollën' marrës machined. Të reja, marrësi machined u Ndertuar nga një prej stafit fabrikës së designers, dhe pas miratimit nga ana ushtarake, ai u vu në prodhim në IzhMash në 1951, nën emërtim njëjta themelore.

Pas Nëpër vite, dizajn i AK përfshirë ndryshime shumë të vogla dhe më të reja, por ishte eksperimental Korobov TKB-517 pushkë sulmi (testuar nga ushtria sovjetike në të pesëdhjetat mes) Kjo nxitur më tej zhvillimin e AK. TKB-517 pushkë sulmi Korobov ishte një shumë lehtë se AK, rreth një e treta e lirë të prodhojë, dhe në mënyrë të konsiderueshme më i saktë në zjarr të plotë automatike. Kjo çon ushtrinë sovjetike për të lëshuar kërkesat e reja për një të lehta dhe më efektive pushkë luftarake, të cilat janë formuluar në 1955. Këto kërkesa ishin të plotësohet edhe me kërkesat për një skuadër e banues automatike / armëve të lehta përkrahje (armë të lehta makinë në rusisht Nomenklatura). Gjykimet për armë të reja u zhvilluan në 1957-1958. Kallashnikov ekip Izhevsk dorëzohet nga një AK me një lloj i ri i mirë i pranimit te vulosur dhe përmirësimet e tjera të vogla, e cila konkuroi me një numër të armëve nga ekipet e projektimit të tjera nga Kovrov dhe Tula. Në terma teknike, hyrja Kallashnikov u paraqit në lidhje me mesatare në këto gjykime, me armë të caktuara rivalët e provuar për të luftuar më efektive dhe më pak të shtrenjtë për të bërë. Gjykimet e komisionit, megjithatë, vendosi më mirë Kjo përsëri është armik i mirë, dhe rekomandoi që AK të përmirësuar për miratimin për shkak të performancës së saj provuar dhe familjaritet të industrisë dhe të trupave. Ai u miratua zyrtarisht në 1959 si AKK (Avtomat Kalashnikova Modernizirovannyj - automatik Kallashnikov, të Ndryshuar), së bashku me shokët e skuadrës RPK armë automatike / armë të lehta makinë.

Ndryshimet kryesore në MCA, në krahasim me AK, ishin prezantimi i pranuesit çelikut vulosur në vend të një milled, dhe shkaktojnë përmirësuar / çekiç njësi, me shtoi çekiç vonesë pajisje lirimit (shpesh gabimisht Referuar si një reducer normë). ndryshime të tjera ishin Redesigned, ngriti pak buttstock dhe kthetrat pistoletë, si dhe mbledhja e të surrat lëvizshëm compensator rrokullisje. Kjo compensator lugë-si është i dehur mbi surrat dhe përdoren shpërthimit për të zvogëluar turi turi ngjit Gjatë zjarri automatike. Compensator mund të zëvendësohet me vidë në "PBS-1 pajisje shkarkimi i qetë", i njohur përgjithësisht si një silenciatoret. Kjo kërkon një silenciatoret të veçantë, municione nën-zërit me plumba të rënda që do të përdoret. Një tjetër ndryshim nga AK të AKK ishte një pamje e përmirësuar pak mbrapa, me parametrat e 100-1000 (në vend të 800 për AK) metra. 800 Të dy metra dhe 1000, megjithatë, janë mënyrë shumë optimiste për ndonjë përdorim praktik, që nga zjarri efektive është e kufizuar në rreth 300-400 metra, në mos më pak.

Në 1974, të ushtrisë sovjetike zyrtarisht miratoi municioneve 5.45mm dhe chambered përshtatshme pushkë AK-74 sulmit si krahun e saj të ri standarde sup. MCA, megjithatë, kurrë nuk u shpall zyrtarisht të vjetëruara dhe të larguar nga shërbimi, dhe është ende në rezervat e ushtrisë ruse. Disa njësi jo-këmbësorisë e ushtrisë ruse janë ende të Armatosura me 1960 pushkë AKK cilësisë së mirë. Ka gjithashtu një rritje në interes në 7.62mm armëve që nga shumë trupa ishin të pakënaqur nga efektivitetin e municion 5.45mm gjatë konflikteve lokale në vitet 1990. Disa trupa ruse të forcave të posaçme (kryesisht të policisë dhe Ministrisë së Punëve të Brendshme), aktualisht veprojnë në Çeçeni, janë duke përdorur të nderuar 7.62mm AKK pushkë.

AK dhe AKK pushkë u eksportuan gjerësisht në vendet e pro-sovjetik dhe regjimet e gjithë bota. Prodhim licencave së bashku me të gjitha pakot ishin të dhënat e nevojshme teknike transferuar (falas ose me një pagesë) të shumë vendeve të Paktit të Varshavës (Shqipëria, Bullgaria, Kina, Gjermania Lindore, Hungaria, Koreja e Veriut, Poloni, Rumani, Jugosllavi). licencave jo-komuniste ", por vendet mike, Standard dhe Poor Egjipt", Finlandë dhe Irakut, morën gjithashtu disa 'prodhuese.

Në kohën e tashme, pavarësisht nga përhapja e gjerë botëror me kalibër të vogël (05:56 / 5.45mm) armë, shumë kompani ende prodhimin pushkët e sulmit për 7.62mm ushtarake ose përdorimit të policisë (për shembull, ka një AK-103, e bërë në të kufizuar numrat nga IZHMASH në rusisht). Gjithashtu, prodhimi e gjysmë-automatike AK derivatet civil të vetëm është e vazhdueshme në shumë vende, përfshirë Rusinë, Bullgaria, Rumania, Kina dhe të tjerë.

Përshkrimi teknik për pushkë sulmi AKK:
AKK është një gaz operohet, sulme selektive zjarri pushkë.

Gazi veprim operuar ka një zgarë masiv rrufe në qiell me një pistoni bashkangjitur përgjithmonë gjatë goditje të gazit. Dhoma e gazit është e vendosur mbi një fuçi. Rides zgarë rrufe në dy binarët, e formuar në muret e pranuesit, me clearances të rëndësishme midis pjesëve të lëvizshme dhe të palëvizshme, e cila lejon të armëve për të vepruar edhe Pls e brendshme e tij është fouled ashpër me rërë apo baltë. Si rrufe në qiell rradhës i ka dy lugs masiv Kjo bllokoj me pranuesin. Kjo është kështu Bolt Designed në rotacionin zhbllokimin Gjithashtu ajo bën një lëvizje primar nxjerrjes me rastin shkarkuar. Kjo rezulton në nxjerrjen e shumë pozitiv dhe të besueshëm edhe me dhomë të pista dhe të rasteve. Rotacionin e rrufe sigurohet nga pista cam lakuar, machined në zgarë rrufe në qiell, dhe nga kurvar e duhur në veten rrufe. Kthimin e pranverës dhe një udhëzues pranverë janë të vendosura pas pistoni gazit dhe pjesërisht janë të fshehura në pjesën e pasme Pls uritur rrufe në qiell të saj është në bateri. Pranverë kthehen bazë Gjithashtu shërben si një marrës mbuluar bllokua. Pjerrësi të trajtuar është i lidhur përgjithmonë në zgarë rrufe (në fakt, ai formon një njësi të vetme machined çeliku me zgarë), dhe nuk Pls armë ia kthej është shkarkuar.

Marrës i AKK është bërë nga çeliku fletë stampuar, me Inserts çeliku machined zotëruar në vendin e nevojshme Askund. Hershme AK-47 marrës janë bërë edhe nga pjesët e vulosur dhe machined, zotëruar së bashku, por kjo dëshmuar së shpejti do të pakënaqshme, dhe shumica e AK (Made mes 1951 dhe 1959) pushkët ishin bërë me marrës machined krejtësisht. Mbuluar marrësi është një pjesë metalike vulosur fletë, stampuar me brinjë forcimin gjenden në Mbulon AKK.

Shkaktojë relativisht e thjeshtë / çekiçit mekanizëm është i bazuar në afërsi të deigns periudhën 1900 e Browning (ashtu si shumica e të tjera pushkë sulmi moderne), dhe përmban një çekiç me dy Sears - një kryesore, të ngritur në zgjerim të shkaktojë, dhe një për gjysmë- zjarri automatike, që kap çekiç në pozicionin pjerrësi pas shtënë është shkarkuar dhe Deri shkaktojë është liruar. Thaj shtesë auto është përdorur për lirimin e çekiç në auto mode të plotë. Njësia shkaktojë AKK Gjithashtu paraqiti një çekiç vonesë pajisje lirim, Cili është shërbyer për të vonuar lirimin çekiç në zjarr auto plotë nga microseconds pak. Kjo nuk ndikon shkalla ciklike e zjarrit, por i lejon grupi rrufe për të zgjidhur në pozitë forwardmost pas kthimit në bateri. Sigurisë kombinuar - për zgjedhjen e zjarrit kaloni i formës së dallues është e vendosur në anën e djathtë të pranuesit. Në "Safe pozitë" (kulminacionin) se flokët grupit rrufe dhe të shkaktojë, dhe shërbeu gjithashtu si një mbuluar pluhuri. Pozita e mesme është për zjarri automatike, dhe pozita fund është për të shtëna të vetme. Sigurisë / zgjedhësi kaloni zjarri është konsideruar nga shumë si pengesë kryesore të dizajnit gjithë AK, e cila nuk është shëruar në shumicën e derivateve deri tani. Ai është i ngadalshëm, Ndonjëherë e parehatshme dhe e ashpër për të vepruar (sidomos Pls veshur doreza apo dorashka), dhe, Pls actuated, prodhon një klikim me zë të lartë dhe të veçantë. Nuk ka pajisje të ndaluar rrufe në qiell, dhe rrufe gjithmonë shkon përpara Pls shtënë fundit është shkarkuar nga revista.

AKK është ushqyer nga 30 raunde, stampuar revista çeliku të rëndë, por e projektimit të fuqishme. Raport revista AK ishin të dizajnit i thatë, por më shumë i zakonshëm me tipare revista AKK brinjë shtesë stampuar mbi palët. kapur pozitive revista ndodhet vetëm përpara roje të shkaktojë dhe solide flokët e revistës në vend. Futje dhe heqjen e revistës kërkon të lehtë rotacionin e revistës rreth qoshe para saj më të lartë, që ka një vegjë të ngurta mbyllje. Nëse është e mundur dhe e nevojshme, një revistat 40 raund kuti e projektimit të ngjashme, ose 75 copë bateri (të dyja nga armë RPK mitroloze te lehte) mund të përdoret. Vonë në revista plastike prodhimin e dallues ishin futur ngjyrë të kuqe.

AKK pushkë janë lëshuar me stoqe prej druri dhe pistoletë trajton. Në fund të prodhimit të AKK pushkë kishte një rrokje plastike pistoletë në vend të një druri. Buttstock druri ka një buttplate çeliku me të mbuluar mousetrap, që Mbulon enë accessory në poligon. Buttstock AK janë më mori-poshtë se ato të AKK. Versioni i kanate aksioneve ishte zhvilluar për trupa ajrore dhe një Sikur underfolding shpatullën e saj të aksioneve të çelikut. Këto ndryshime e AK dhe të AKK ishin caktuar AKS dhe AKMS, respektivisht. AK janë lëshuar me bayonets ndashëm-thikë, dhe AKK futur një model të ri të shkurtër, për shumë qëllime bayonets-thikë, që mund të përdoret në lidhje me mill e saj për të formuar një varkë shpëtimi tel. Të gjitha të AK dhe AKK pushkë janë lëshuar me ne hapesiren e mbante slings.

Vështron e partive AKK në postin e para maskuar dhe të pasme U-vallëzuese hapur. Pamjet janë diplomuar 100-1000 (800 më AK) metra, me një shtesë "betejë fikse" vendosjen e që mund të përdoret për të gjitha të sillet deri në 300 metra.

AKK pushkë gjithashtu mund të jetë i pajisur me 40mm GP-25 granatë-hedhës, që janë ngritur nën forend dhe fuçi. granadëhedhësit vështron e vet në anën e majtë të njësisë.

  • / Faqerojtësa

Tags: ,

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - kallashnikov AK-74, AKS-74 dhe AK-74

3 Maj

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Kallashnikov AK-74, AKS-74 dhe pushkë AK-74 sulmit (BRSS / Rusi)


eksperimentale 5.45mm pushkë kallashnikov sulmi, ca. 1970


Konstantinov SA-006 pushkë sulmi eksperimentale, ca. 1970


AK-74 5.45mm pushkë sulmi


AK-74 pushkë të prodhimit vonë, me orendi të zeza plastike dhe model të ri të shpoj me bajonetë


AKS-74. version Folding poligon për trupa ajrore


AK-74. Variant i fundit, të lëshuara për trupat ruse që prej viteve 1990. dallime kryesore nga AK-74 Më parë pushkë janë buttstock anën-palosjen plastike dhe fushën binarët rritje në anën e majtë të pranuesit.


AK-74 me mjekun 30-40mm granatë Launcher instaluar


AK-74 me buttstock palosur


N6 standarde Çështja '7 '5: 45 × 39mm municion (vini re lacquered rast çelikut dhe të pakta, plumb të gjatë)

AK-74 AKS-74 AK-74
Kalibrit: 05:45 × 39 mm
Veprim Gas operuar, me rotacion rrufe në qiell me 2 lugs
Pesha, bosh 03:07 kg 2,97 kg 3,4 kg
Length: 940 mm 940/700 mm 942/704 mm
gjatësi fuçi 415 mm
Shkalla e zjarrit 600-650 raunde për minutë
Kapaciteti Revista 30 raundet e standarde

Ideja e municionit të kalibrit të reduktuara për shpatullat e armëve ushtarake ishte luajtur me për një kohë shumë të gjatë. Çdo herë e teknologjisë leaped përpara, kalibrave standardit ishin reduktuar - nga inch 0:45-00:50 (11,4 - 12.7mm) nga mesi i 1800 në 0,30 të mesit të viteve 1900. Ideja e reduktimit të mëtejshëm të kalibrit deri në 6,5-6,5 mm (0,240-0,220 inç) u konsiderua gjithashtu në shumë vende që nga fillimi i shekullit të XX, por kjo nuk ishte Deri në vitet 1960 Pls idenë e impuls të ulët , me kalibër të vogël, të lartë raundin e shpejtësisë Erdhi deri në diçka të vërtetë. Kur S. U. Ushtrisë miratoi pushkë M16-në mes të viteve 1960, të gjithë të tjerët me një interes amerikanët me sy. Dhe sa më shpejt të jetë idenë e kalibrit të vogël pushkë u gjet i vlefshëm, rearming përgjithshme filloi.

Ushtria sovjetike filloi zhvillimin e saj të municionit me kalibër të vogël vet në fillim të viteve 1960. Pas disa viteve të zhvillimit, një raund i ri u krijua. Ky raund paraqiti një bottlenecked, rast 39mm gjatë tapered bërë prej çeliku, të ngarkuar me të pakta, plumb relativisht të gjatë me një peshë nominale të diametër 5.45mm (aktuale plumb është 5,62 mm). Plumb paraqiti një çeliku kombinuar dhe thelbësore të çojë me hundë uritur, shpejtësia surrat nga fuçi 415mm ishte rreth 900 m / s. Duhet të theksohet se municioni i ri 5.45mm paraqiti një rast të ri të diametër vogël (krahasuar me 7,62 × 39 fishekë M43), kjo e lejuar për raundin e lehtë dhe zgjidhur edhe problemin e ngarkimit të municioneve 7.62mm 5.45mm në armë nga gabim (i cili otherwwise catastrophical mund të rezultojë në një dështim të armëve).
Sapo municionit re ishte në dispozicion dhe i pranuar nga Ushtarak Sovjetik, u vendos për të zhvilluar një familje të reja të armëve të vogla rreth këtij fishek, dhe kërkesat zyrtare për një familje të reja të armëve të vogla janë lëshuar për të gjitha organizatat e zhvillimit në 1966. Gjykimet e armëve të reja filloi në 1968, dhe ajo duhet të jetë më e pushkëve që vini re, dorëzuar për gjyqet, ishin të harton shumë e përparuar, si qëllimi kryesor i armëve të reja ishte për të përmirësuar ndjeshëm hits probabilitetit (krahasuar me AKK-automatike 7.62mm pushkë). Shumica ishin ndërtuar duke përdorur armë të ashtuquajtur "veprim të ekuilibruar", në të cilat në masë shtesë është shtuar në veprim për të-zbythje kundër synchronously me grupin rrufe në qiell, për të minimizuar efektin e saj në stabilitetin armë. Rreth arma e vetme e më shumë ose më pak konvencionale, dizajni ka qenë hyrja nga ekipi Kallashnikov - kjo ishte pak a shumë pushkë të vjetër AKK, përshtatur për municion të ri 5.45mm.

Pas testeve të gjerë dhe torturimin e dy të armëve ishin paraqitur për një gjyqeve të zgjatur e trupave - konvencionale A-3 me pushkë kallashnikov sulmet dhe "veprim të ekuilibruar" SA pushkë-006 nga Konstantinov. Gjatë gjykimeve fushën e këtij të fundit është gjetur të jetë shumë më të sakta (dhe kështu më luftuar-efektiv), sidomos në duart e ushtarëve mesatare të trajnuar, duke qenë në mënyrë adekuate të besueshme. Pavarësisht se, gjykimet komisioni kanë rekomanduar hyrjen Kallashnikov për miratim, si dizajnin e saj ishte tashmë të njohur të industrisë dhe të dy trupave, dhe mundësia e problemeve teething Gjatë prodhimit dhe përdorimit është relativisht e ulët, krahasuar me dizajn të ri krejtësisht nga Konstantinov. Gjithashtu të reja Kallashnikov u thjeshtë në projektim, të lehta dhe më të lirë diku të prodhojë.

Pas vendimit të gjyqeve të komisionit, 5.45mm luftarake Kallashnikov u miratua zyrtarisht nga ushtria sovjetike në fillim të 1974 si "5.45mm Avtomat Kalashnikova, 1974 obraztsa ngacmohem (AK-74)." Në thelb, ajo ishte e njëjta armë e vjetër AKK, përshtatur për të municioneve të vogla 5.45mm dhe të pajisur me frena surrat relativisht të mëdha. Një tjetër tipar dalluese u gjet në buttstock, në formën e dy ovale rrufetë shkurtimet në të dyja anët. Versioni i palosshme prapanicë, I njohur si AKS-74, e cila ishte destinuar për trupa ajrore, paraqiti gjithashtu një lloj i ri i buttstock kanate - në vend të modelit të underfolding aksioneve Më parë, gjendet në pushkë 7.62mm AKMS, AKS-74 tipare më shumë ngurtë dhe të fuqishme buttstock anë-palosjen metalike, Cili palosur në anën e majtë të armëve.

Armë të prodhimit të hershëm të botuar mbërthen prej druri dhe polimer pistoletë dhe handguards buttstocks. Më vonë në prodhimin e të gjitha mobilje është bërë nga polimer version "Nata", i njohur si AK-74N, ishte prodhuar me natë hekurudhor / IR fushëveprimin e shtuar në anën e majtë të pranuesit. Variacion i fundit i familjes AK-74 u prezantua afro 1991 dhe zëvendësoi në prodhimin e dy AK-74 dhe AKS-74. Ishte pushkë AK-74, e cila është ende në prodhim dhe aktualisht është një armë standarde çështje të ushtrisë ruse. AK-74 ndryshon jashtë nga AK-74 e prodhimit fund të viteve 1980 duke pasur krah-palosjen, buttstock të ngurta e zezë plastike dhe hekurudhor fushëveprimi, montuar në të majtë si një pranues si standart. Disa përmirësime të vogla janë bërë edhe në procesin e prodhimit dhe të përfundojë e jashtme e pushkë të ri. AK-74 ruajtur pothuajse të gjitha avantazhet dhe disavantazhet parë harton Kallashnikov, duke përfshirë seriozitetin, thjeshtësinë e operacioneve dhe mirëmbajtjes, si dhe më pak se inxhinieri ideale "njerëzore" dhe ergonomi. Në kohën e tashme AK-74, së bashku me parë AK-74/AKS-74 A krahun standarde shpatullën e ushtrisë ruse. Planet e zëvendësuar atë me reklamohen gjerësisht Nikonov NJE-94 sulmit pushkë nuk ishin kryer për çdo masë të rëndësishme - NJË-94 është (dhe me siguri do nga disa), të lëshuara vetëm disa "elite" njësi të Ushtrisë ruse, policia dhe Trupat e Punëve të Brendshme Ministria. Tipit AK-74, një pushkë 5.45mm sulmi ishin prodhuar Gjithashtu në Gjermani Lindore, Bullgaria, Polonia dhe Rumania. Shumica e këtyre harton pas shpërbërjes së Paktit të Varshavës ishin konvertuar në municioneve 5.56mm NATO-s.

Për përshkrim të hollësishëm teknik të sulmit Kallashnikov, ju lutem referojuni AK-47 artikull / AKK në këtë faqe.

  • / Faqerojtësa

Tags: ,

Forcat Speciale Assault Combat Rifle FAMAS-SWOT

2 Maj

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

SWOT FAMAS pushkë sulmi (Francë)


FAMAS F1 (versioni origjinal). Shënim FAMAS origjinal direkt Kjo revistë ka 25 raunde


FAMAS pushkë vodhën në komponente kryesore


FAMAS S2 (versionin e fundit, me 30 raunde revista STANAG)


Ndryshimet e G2 FAMAS, në dispozicion tani nga Industritë SWOT

Forcat Speciale Assault Combat Rifle, Enfield SA-80

May 1

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Enfield SA-80: L85A1 and L85A2 assault rifle, L22 carbine (Great Britain)


Enfield SA80-IW (Individual Weapon), chambered for experimental 4,85×49 ammunition
image courtesy of LEI Ltd (UK)


L85A1 rifle, with carrying handle and front sight installed instead of more common SUSAT telescope sight


Upgraded L85A2 with SUSAT sight


British soldier sights the L85A2 rifle fitted with German-made 40mm grenade launcher


L22A1 carbine
image courtesy of LEI Ltd (UK)


L22A2 carbine, as issued to Royal Armoured Corps tank crews in Iraq; note that it has a Picatinny rail above the front grip
image courtesy of Tony Williams (UK)

Kalibrit: 5:56 × 45 të NATO-s
Action: Gas operated, rotating bolt
Overall length : 780 mm (709 mm in Carbine variant)
Barrel length: 518 mm (442 mm in Carbine variant)
Weight : 4.13 kg (with SUSAT optical sight and no magazine); 5 kg with SUSAT and loaded with magazine with 30 rounds of ammunition
Magazine capacity: 30 rounds
Rate of fire : 650 rounds per minute
Effective range : about 500 meters (with SUSAT sights)

The development of the SA80 (Small Arms for 1980s) system, which included two weapons – SA80 IW (Infantry Weapon) assault rifle and SA80 LSW (Light Support Weapon) light machine gun, began in the late 1960s when British army decided to develop a new rifle, which will eventually replace the venerable 7.62mm L1 SLR (British-made FN FAL rifle) in the 1980s.

When NATO trials were announced in 1977 to select a new cartridge, British state-owned Enfield Small Arms Factory developed its own small-caliber, high velocity round, which was more or less representing the US .223/5.56mm case necked down to accept 4.85mm (0.19 inch) bullet. When cartridge came out, Royal Small Arms Factory at Enfield developed a new weapon around it, initially designated as SA80-IW or XL65. This weapon, being somewhat similar in outline to the much earlier British Enfield EM-2 assault rifle, was internally quite different, and, basically, was more or less the US-made Armalite AR-18 rifle, put into bullpup stock and rechambered for 4.85mm cartridge. After NATO trials, which resulted in adoption of the Belgian SS-109 version of the 5.56mm cartridge, Enfield engineers rechambered XL65 for this cartridge and continued its development under the designation of XL70. Due to Falkland war new system was actually adopted only in 1984. Original SA80 weapons (both L85 and L86) were plagued with many problems, some being very serious. In general, L85 was quite unreliable and troublesome to handle and maintain, so, finally, in the year 1997, after years of constant complaints from the troops, it had been decided to upgrade most L85 rifles then in service.

The upgrade program, committed in years 2000 – 2002, was completed by the famous Heckler&Koch, which was then owned by British Royal Ordnance company (German investors bought the HK back in the 2002). About 200 000 rifles were upgraded into the L85A2 configuration, out of total 320 000 or so original L85A1 rifles produced. While official reports about the upgraded weapons were glowing, the initial field reports from the British troops, engaged in the Afghanistan campaign of 2002, were unsatisfactory. Most problems, however, were traced to improper care and maintenance of weapons, and for now the L82A2 performs fairy well both in Afghanistan and Iraq.

Për më tepër variant bazë L85A1, IW SA80 Gjithashtu u paraqit në version shkurtuar karabinë, dhe në dorë pushkën operuar L98A1, e cila mori sistemin e saj të gazit hiqet dhe një pjerrësi të mëdha të trajtuar e bashkangjitur. L98A1 është përdorur për të trajnuar kadetët e ushtrisë për pushkë bazë trajtimin dhe aftësive të shtënat, dhe pushke është shkarkuar si një dorë operohet, revistën që përsërit të drejtë të tërheqë pushkë. Arma e fundit në familjen SA80 është miratuar kohët e fundit L22 karabinë, e cila lëshohet për ekipet tank i Trupave të Blinduar Mbretërore. This weapon is available in two versions, L82A1 and L82A2, the latter being fitted with additional Picatinny rail on the right side of front grip base.

The current L85A2 rifles are recognized as reliable and very accurate, especially when using standard issue SUSAT telescope sights. The drawbacks of the L85A2 are somewhat poor balance (which can be improved with installation of HK-made 40mm underbarrel grenade launcher), right-side only extraction and rearward placement of the fire mode selector.

Përshkrimi teknik.
The L85 is a gas operated, magazine fed, selective fire rifle of bullpup layout.
The receiver of the L85 is made from stamped sheet steel, reinforced with welded and riveted machined steel inserts. The gas operated action has a short stroke gas piston, located above the barrel. The gas piston has its own return spring. Gas system has a three-positions gas regulator, one position for a normal firing, second for a firing in adverse conditions and the third for launching the rifle grenades (gas port is shut off). The machined bolt carrier rides inside the receiver on the two parallel steel guide rods, with the single return spring placed above and between the guide rods. The typical rotating bolt has 7 lugs that locks into the steel insert in the receiver, just behind the barrel breech. The charging handle is attached to the right side of the bolt carrier, and prior to A2 upgrade caused some problems by reflecting the ejected cases back into the action, thus causing stoppages. In the L85A2 configuration the charging handle was redesigned to avoid such problems. The charging handle slot is covered by the spring-loaded dust cover. The bolt and its extractor claw also were upgraded in the L85A2, to achieve more reliable extraction of the spent cases.
The trigger / hammer assembly of the L85A1 is also typical for a modern bullpup rifle, with the long link from the trigger to the hammer unit, located in the buttstock. The hammer assembly of the L85A2 was redesigned to introduce a slight delay before the hammer release when the gun is fired in the full auto. This did not affected the cyclic rate of fire but improved the reliability and stability of the weapon during the automatic fire. The fire mode selector is located at the left side of the receiver, well behind the magazine housing, and allows for single shots of full automatic modes of fire. The cross-bolt safety button is located above the trigger.
The barrel is rifled for a NATO-standard 5.56mm ammunition, with 1:7 twist, and is fitted with a NATO-standard flash hider, which allows to launch the rifle grenades from the barrel.
The L85 is fed using NATO-standard (STANAG) magazines, similar to M16 type magazines, with the standard capacity of 30 rounds. Early L85A1 steel magazines caused a lot of troubles, as well as a magazine housing itself, which had a thin walls that could be easily dented, thus blocking the magazine way. Both magazines and its housings were upgraded in the L85A2 configuration.
The standard sighting equipment is the 4X SUSAT (Sight Unit, Small Arms, Trilux) telescope, with illuminated reticle. The SUSAT is mounted on a quick-detachable mount at the top of the receiver, and features an emergency backup open sights at tits top. The SUSAT allows for an accurate fire (mostly in single shots) out to 400-500 meters. For a second-line troops an alternative sighting system is available, that consists of the removable front post sight with high base and post protection “ears”, and a detachable carrying handle with built-in diopter rear sight.
The L85 can be fitted with the proprietary knife-type multipurpose bayonet. L85A2 rifles also can be fitted with 40mm under-barrel grenade launcher, using special handguard. Launcher is made in Germany by Heckler-Koch.

  • / Faqerojtësa

Tags:

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - CETME A, B, modelo 58, C pushkë sulmi (Spanjë)

Apr 29

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

CETME A, B, modelo 58, C Assault Rifles (Spain)


Stg.45(M) – German predecessor to CETME rifles, made at the Mauser Werke in 1945


Early CETME assault rifle prototype chambered for experimental 7.92×40mm cartridge


CETME modelo A assault rifle, chambered for 7.62×51mm reduced load cartridge


CETME modelo B / mod. 58 with 30 rounds magazine


CETME modelo C rifle (semi-automatic only “Sporter” version shown)

data for CETME mod. B / Mod. 58 rifle
Caliber : 7.62×51 mm reduced power load; also 7.62×51mm NATO
Action: delayed blowback
Overall length : 1015 mm
Barrel length : 450 mm
Weight : 4.4 kg
Rate of fire : 550 – 600 rounds per minute
Magazine capacity : 20 or 30 rounds

The Spanish state company CETME (Centro de Estudios Tecnicos de Materiales Especiales – Special Materials Technical Studies Center, now known as Empresa National Santa Barbara) was founded in 1949 to develop various small arms for Spanish army. At about the same time it employed the German arms designer Ludwig Vorgrimler, who worked for the famous Mauser Werke in Germany before and during the World War 2. The Vorgrimler was the designer of the experimental German assault rifle, known as “Gerat 06″ or Stg.45(M). This rifle was not manufactured in any quantities, but its design served as a basis for further development at the CETME, and more important, at the another German company, Heckler & Koch, which obtained a license for the Vorgrimler / CETME rifle design circa 1957. This deal later resulted in the famous family of the H&K weapons, like the G3 and HK33 assault rifles, HK21 and HK23 machine guns, MP5 submachine guns and numerous other small arms that achieved a worldwide popularity. All those weapons are built using the delayed blowback system of operation, designed by Vorgrimler and his men at the Mauser in 1945 and refined by CETME.

The initial assault rifle development at the CETME was conducted around proprietary intermediate cartridge, known as 7.92×40mm CETME. This cartridge featured a long and streamlined bullet, made from aluminum. The overall design was found adequate, but cartridge was rejected in favor of the 7.62×51mm round with lighter bullet and a reduced powder charge. Improved rifle entered serial production in 1956 and was adopted by the Spanish army in 1957. In 1958 CETME introduced a slightly improved design, known as Modelo B or Model 58. This rifle was intended to fire 7.62×51mm reduced loads but also could fire the standard 7.62mm NATO, if the bolt group and the return spring are replaced with the appropriate set of parts. In 1964, CETME introduced the Modelo C, which also was adopted by Spanish Army, Navy and Air Force. This rifle was intended to fire only standard, full power 7.62×51mm NATO ammunition. Its key improvements were 4-position diopter sights (instead of the earlier leaf type open sights), wooden handguards instead of earlier steel ones, bipod was made as a separate part and, most important, the chamber was fluted to improve extraction and avoid torn rims and cartridge case failures in harsh environment conditions. Production of the modelo C rifle was ceased in 1976, and in 1980s it had been gradually replaced by its 5.56mm derivative, CETME Modelo L assault rifle.

All 7.62mm CETME rifles are built around Vorgrimlers' roller delayed blowback system. This system employs a two parts bolt with two rollers. The front bolt part (bolt head) is relatively light and has a bolt face with extractor on it. It also has a hollow cavity at the rear, in which an inclined forward end of the rear part of the bolt (bolt body) is inserted. The system features two rollers, inserted from the sides into the bolt head and rested on the inclined forward end of the bolt body ( see this diagram ; it will pop up in the new window). When gun is fired, the pressure began to move the cartridge back against the bolt face. The rollers, which are extended into the recesses in the barrel extension, began to move inward into the bolt head, due to inclined shape of the recesses. This movement translates into the faster rearward movement of the heavier bolt body, so, at the initial moments of shot, when pressure in the chamber is still high, bolt face moves relatively slow. When pressure drops to a reasonable level, rollers disengage the barrel extension completely and from this moment on the bolt head and the bolt body move backward at the same speed, extracting and ejecting spent case and chambering a fresh cartridge on the way back. All CETME rifles are firing from the closed bolt. The trigger mechanism is hammer fired, and in military versions is capable in semi-automatic and fully automatic modes of fire. On the early models the safety / fire mode selector switch was located above the trigger at the right side of the gun. From the model C the safety / selector switch was relocated to the left side of the gun. The receiver is made from steel sheet stampings, as well as the trigger group housing, which is hinged to the receiver just behind the magazine housing. Early models (prior to Modelo C) were issued with integral folding metallic bipods and open leaf-type rear sights. The Modelo C rifles were issued with wooden handguards and a separate detachable bipods. The rear sights were replaced by the 4 positions diopter sights, marked for 100 – 400 meters range. All rifles featured a wooden buttstock and a folding carrying handle above the receiver. The flash hider of the Modelo C rifles was shaped to accept and launch NATO-standard rifle grenades. Most rifles were issued with magazines of 20 rounds capacity and made of steel, but 30 rounds magazines also were available.

  • / Faqerojtësa

Tags: , , ,

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - Heckler & Koch G3

Apr 29

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Heckler & Koch G3 rifle (Germany)


Earliest variant of G3 rifle with flip-up rear sight and metallic ventilated handguards


G3A3 with drum type rear sight, plastic ventilated handguards and fixed stock


G3A3 with attached bayonet and plain plastic handguards of more modern appearance


G3A4 – retractable butt version of the G3


G3KA4 – the shortest G3 variant with retractable buttstock and most modern integral pistol grip / trigger unit made entirely of plastic

Caliber : 7.62mm NATO (.308 win)
Action: Roller-delayed blowback
Weight : 4.5kg
Overall length : 1023 mm
Barrel length : 450 mm (315 mm on G3KA4 model)
Magazine capacity : 20 rounds

During the early- to mid-1950s West Germany, like the other NATO countries, faced the need for rearming its army for the newest common 7.62×51mm NATO caliber small arms. Initially Germans preferred the Belgian FN FAL rifle, and adopted it circa 1956 under the designation of G1. Due to obvious reasons Germany wanted to manufacture its military rifles, and attempted to buy a manufacturing license for FAL, but Belgium rejected the deal. So, Germany turned to the another design, available from Spanish company CETME, and known as the CETME mod. A rifle. Germany bought the manufacturing license for CETME rifle and transferred it to the Heckler und Koch (HK) company, located in Oberndorf. HK slightly modified the CETME design, and in 1959 the Bundeswehr (W.Germany Army) finally adopted the CETME / Heckler – Koch rifle as G3 (Gewehr 3 – Rifle, [model] 3). Since that time and until the 1995 the G3 in various modifications served as a general issue shoulder weapon not only for German Armed forces, but also for many other countries. Those include Greece, Iran, Mexico, Norway, Pakistan, Portugal, Sweden, Turkey and many other countries. Total of more than 50 countries during the last 40 years issued the G3 to its forces. The G3 was or still is manufactured in countries like the Greece, Pakistan, Iran, Turkey, Portugal and others. The key reason of high popularity of the G3 is that it is much simpler and cheaper to manufacture, than its major contemporary rivals – Belgian FN FAL and US M14. To the best of my knowledge, the HK itself continued to produce and offer the G3 until the year 2000 or 2001, when it finally disappeared from HK catalogs and web-sites. However, the HK still manufactures a wide variety of firearms, based on the G3 design but of different purposes and calibers, like 9mm MP-5 submachine guns, 5.56mm HK 33 assault rifles, 5.56mm and 7.62mm HK 23 and HK 21 machine guns, PSG1 sniper rifles etc. In general, the HK G3 rifle can be described as one of the best 7.62mm NATO battle / assault rifles – reliable, versatile, controllable, non-expensive and, finally, very popular. For the civilian markets, HK produced the semi-automatic only versions of the G3, initially known as HK 41 and later – as HK 91.

The G3 rifle is a selective fire, magazine fed rifle, built using delayed blowback action, developed by German engineers at Mauser Werke late in the 2nd World War and refined in Spain, at the CETME company. Initial models of the G3 rifle were quite similar to CETME rifles, and even had “CETME” markings on the receivers (until 1961 or so). The roller-delayed blowback action is described under the CETME Rifles, so I will not repeat it here. The G3 is built using as many stamped parts as possible. The receiver is stamped from sheet steel. The trigger unit housing along with pistol handle frame, also are stamped from steel and hinged to the receiver using the cross-pin in the front of the trigger unit, just behind the magazine housing. Earliest G3 rifles also featured stamped handguards and CETME-type flip-up rear diopter sights. In the mid-1960s the initial design was upgraded to the G3A3 and G3A4 configurations. These rifles had ventilated plastic handguards and a drum-type rear diopter sights, marked from 100 to 400 meters. The G3A3 was a fixed butt version, with buttstock made from plastic, and the G3A4 was a telescope butt version, with retractable metallic buttstock with rubber buttplate. Late German production G3A3 and G3A4 models were built using new trigger units, integral with restyled pistol grip and triggerguard, made from plastic. The shortest version of the G3 was the G3KA4, similar to G3A4 but with shortened barrel. Every G3 rifle can be equipped with detachable bipods, claw-type detachable scope mounts. Long-barreled versions can be fitted with bayonet or used to launch rifle grenades from the barrel. Folding cocking handle is located on the special tube above the barrel, at the left side, and does not reciprocate when gun is fired. The safety / fire selector is located above the triggerguard on the left side of the trigger group housing and usually is marked “S – E – F” (Safe – Single shots – Full auto). Latest models could have selectors marked with colored icons.

  • / Faqerojtësa

Tags:

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - Armalite / kolt AR-15 / M16

Apr 27

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Armalite / Colt AR-15 / M16 assault rifle (USA)


original military issue AR-15 / M16 rifle (circa 1965), with no forward assist and with the original three-prong flash hider


M16A1 rifle, with the forward assist, “bird cage” flash hider and the 20 rounds magazine (1967)


M16A1 rifle with 30 rounds magazine and a 40mm M203 grenade launcher attached (circa mid-1970s)


M16A2 rifle, with the heavy barrel, modified rear sights, spent case deflector, round handguards and modified pistol handle (circa mid-1980s)


M16A3 “flat top” upper receiver with the Picatinny rail and the removable carrying handle


Speak about the flexibility: just three of many dozens upper receiver options available on the market for the commercial and military AR-15 type rifles.

Click here to see the M16A1 field-stripping (18 Kb jpeg, will open in the new window)

Click here to see typical markings and controls on the M16A1 rifle (15 Kb jpeg, will open in the new window)

Click here to see M16A3 receiver X-ray image. Aluminum parts are in blue color, steel parts are black (20 Kb jpeg, will open in the new window)

Click here for exploded view of the AR15 (260Kb jpeg, will open in the new window)

Click here to view a front page from famous US Army M16A1 comics book (55 Kb jpeg, will open in the new window)

Buy AR-15 rifles and accessories at Impact Guns online store

Buy Colt AR-15 rifles and accessories at Impact Guns online store

M16A1 M16A2
Caliber 5.56×45mm (.223 Remington), M193 5.56×45mm NATO / M855
Action gas operated, rotating bolt
Overall length 986 mm 1006 mm
Barrel length 508 mm 508 mm
Weight, empty / loaded w. 30 rounds 2.89 kg / 3.6 kg 3.77 kg / 4.47 kg
Magazine capacity 20 or 30 rounds standard
Rate of fire, cyclic 650 – 750 rounds per minute 800 rounds per minute
Muzzle velocity 945 m/s 975 m/s
Maximum effective range 460 meters 550 meters

The history of the development, introduction and the service of the US Rifle, 5.56mm, M16, is a long and a controversial one. I'll try to cut this story as short as possible, and will highlight only some most important periods and events. So, let's start.

  • 1948 . US Army's Operations Research Office (ORO) conducts a research about small arms effectiveness. This research was completed by the early 1950 with the conclusion that the most desirable infantry small arms should be of 22 caliber, select-fire and with high velocity bullets, effective up to 300 meters or so.
  • 1953 – 1957 . US DOD conducts the next research, “Project SALVO”, that also lead to the desirability of .22 caliber high-velocity infantry rifle
  • 1957 . The US Army requests the Armalite Division of the Fairchild Aircraft Corp to develop a rifle of .22 caliber, lightweight, select-fire, and capable to penetrate the standard steel helmet at 500 meters. The Eugene Stoner, then a designer at the Armalite, began to develop this rifle, based on his earlier design, 7.62mm AR-10 battle rifle. At the same time, experts at the Sierra Bullets and the Remington, in conjunction with Armalite, began do develop a new .22 caliber cartridge, based on the .222 Remington and .222 Remington Magnum hunting cartridges. This development, initially called the .222 Remington Special, was finally released as .223 Remington (metric designation 5.56×45mm).
  • 1958 . Armalite delivers first new rifles, called the AR-15, to the Army for testing. Initial tests display some reliability and accuracy problems with the rifle.
  • 1959 . Late that year Fairchild Co, being disappointed with the development of the AR-15, sold all rights for this design to the Colt's Patent Firearms Manufacturing Company.
  • 1960 . Eugene Stoner leaves the Armalite and joins the Colt. The same year Colt demonstrated the AR-15 to the US Air Force Vice Chief of Staff, Gen. LeMay. Gen. LeMay wanted to procure some 8 000 AR-15 rifles for US AF Strategic Air Command security forces to replace ageing M1 and M2 carbines.
  • 1962 . US DoD Advanced Research Projects Agency (ARPA) purchases 1000 AR-15 rifles from Colt and sends those rifles to the South Vietnam, for field trials. Same year brings glowing reports about the effectiveness of the new “black rifle”, used by South Vietnamese forces.
  • 1963 . Colt receives contracts for 85 000 rifles for US Army (designated as XM16E1) and for further 19 000 rifles for US Air Forces (M16). The US AF M16 was no more than an AR-15 rifle with appropriate markings. The XM16E1 differed from AR-15/M16 by having an additional device, the so called “forward assist”, which was used to manually push the bolt group in place in the case of jams.
  • 1964 . US Air Forces officially adopted new rifle as M16. Same year US Army adopted the XM16E1 as a limited standard rifle, to fill the niche between discontinued 7.62mm M14 rifle and the forthcoming SPIW system (which newer got past the prototype and trial stages).
  • 1966 . Colt was awarded with the contract for some 840 000 rifles for US Armed forces, worth almost $92 millions.
  • 1967 . US Army adopted the XM16E1 rifle as a standard “US Rifle, 5.56mm, M16A1″, on 28 February 1967.
  • 1965 – 1967 . Field reports from Vietnam began to look much more pessimistic. M16 rifles, issued to US troops in the Vietnam, severely jammed in combat, resulting in numerous casualties. There were some causes for malfunction. First of all, during the introduction of the new rifle and its ammunition into the service, US Army replaced originally specified Dupont IMR powder with standard ball powder, used in 7.62×51mm NATO ammunition. The ball powder produced much more fouling, that quickly jammed the actions of the M16 unless the gun was cleared well and often. This pitifully combined with the fact that the initial M16 rifles were promoted by the Colt as “low maintenance”, so, for the sake of economy, no cleaning supplies were procured for new M16 rifles, and no weapon care training was conducted fro the troops. As a result, soldiers did not knew how to clean their rifles, and had no provisions for cleaning, and thing soon turned bad. To add the trouble, the ball powders also had a different pressure curve, so they produced higher pressures at the gas port, giving the rise to the rate of fire, and, thus, decreasing accuracy and increasing parts wear.
  • 1967 – 1970 . The deficiencies discovered in previous years began do dissolve. 5.56mm ammunition was now loaded using different powders that produce much less residue in the gun action. The barrel, chamber and bolt of the rifles were chrome-lined to improve corrosion resistance. Cleaning kits were procured and issued to troops, and a special training programs were developed and conducted ever since. Earliest cleaning kits could be carried separate from rifle only, but since circa 1970 all M16A1 rifles were manufactured with the containment cavity in the buttstock, that held the cleaning kit. At the same time (circa 1970) the new 30 rounds magazines were introduced into service instead of the original 20 rounds ones, to equal Soviet and Chinese AK-47 assault rifles, which had 30-rounds magazines from the very beginning.
  • 1977 – 1979 . NATO trials lead to the adoption of the improved 5.56×45mm cartridge, developed in Belgium by FN. This cartridge, initially developed in conjunction with the FN Minimi light machine gun, featured a slightly heavier bullet with accordingly slightly lower muzzle velocity. The resulting long-range performance, however, improved due to the better ballistic coefficient of the new bullet. The SS109 required a faster rifling twist to stabilize its bullet, than the original 5.56×45mm US M193 ammunition. The M193 was used with barrels rifled with 1:12 twist (1 turn in 12 inches), and SS109 was preferred to be fired with 1:7 twist (1 turn in 7 inches). Some arms manufacturers preferred to make their guns with intermediate 1:9 rifling, which would be equally good (or bad) for both old and new loadings.
  • 1981 . Colt developed a variation of the M16A1, adapted for the SS109/5.56mm NATO cartridge, and submitted it to the military trials as the M16A1E1. This rifle differed from the M16A1 by having the heavier barrel with faster 1:7 rifling, a different type rear sights (adjustable for both range and windage), round handguards instead of triangular ones, and by replacing the full-auto fire mode with the burst (limited to 3 rounds per trigger pull), to preserve the ammunition.
  • 1982 . M16A1E1 is type-classified by US DoD as the “US Rifle, 5.56mm, M16A2″.
  • 1983 . US Marine Corps adopted the M61A2 rifle.
  • 1985 . US Army officially adopted the M16A2 as the general issue infantry rifle.
  • 1988 . The FN Manufacturing Co, an US subsidiary of the FN Herstal (Belgium), becomes the key contractor to US DoD for production of the M16A2 rifles. Colt continues the development and manufacture of the AR-15 / M16 type rifles only for civilian and law enforcement markets from that point.
  • 1994. Adoption of the latest variations of the M16 breed. Those include: M16A3and M16A4 rifles, with “flat top” receivers, that had a Picatinny accessory rails in the place of the integral carrying handle. The rail can be used to mount detachable carrying handle with iron rear sights, or various sighting devices (Night/IR, optics etc). The M16A4 otherwise is similar to M16A2, while M16A3 has a full-auto capability instead of the 3-rounds burst. Two other newest AR-15 offsprings are the M4 and M4A1 carbines, which are described in the separate article on this site.

The M16 is still a general-issue rifle with the US Armed forces. It is also widely used by the US Law Enforcement agencies, either in military form (for example, the LAPD had some M16s, retired from Army), or in “civilian” semi-automatic only form. The AR-15 style rifles are made in the USA by at least dozen large companies, such as Armalite, Bushmaster, Colt, FN Manufacturing, Hesse, Les Baer, Olympic, Wilson Combat, and by number of smaller companies, many of which do assembly their rifles from components made by some other major manufacturers. M16-type rifles also manufactured outside of the USA, most notably in the Canada, by Diemaco Co. China also makes some AR-15 type rifles at NORINCO state factories. M16 rifles are used by many foreign military groups, most notably the British SAS, who preferred the M16 over the infamous L85A1 rifle, and by many others.

At the present time almost all initial flaws of the M16 are bugged out, and it is considered among the best assault rifles in the world. While its reliability in the harsh conditions cannot match reliability of its main rival, the Kalashnikov AK-47 and AK-74, it is still a quite reliable rifle, especially when well maintained. It is also comfortable to fire and quite accurate.

One of the key advantages of the Stoner design, that must be especially stressed, is the extreme flexibility of the construction. At the present time the interchangeable complete “uppers” are available in various barrel lengths and profiles (from 7 to 24 inches long, slim and heavy), in dozens of rifle and pistol calibers (from tiny but fast .17 Remington and up to monstrous .458 SOCOM, and from .22LR and 9mm Luger up to mighty .50AE). Special, manually single-shot uppers are commercially available in the extremely powerful .50BMG (12.7×99mm) caliber. Various “lowers” offer a broad variety of trigger units, buttstocks and other options. This advantage is viable for both military (especially Spec Ops), Law Enforcement, and civilian applications, as it allows to tailor any particular AR-15 type rifle to the current situation and tactical needs.

M16 / AR-15 Technical description

The original AR-15 rifle is a gas operated, selective fire, magazine fed weapon. Every rifle from the M16 family is generally the same, but most civilian AR-15 type rifles are semi-automatic only.

The heart of the AR-15 is the direct gas system, developed by the Eugene Stoner in the early 1950s. This system uses no conventional gas piston and rod to propel bolt group back after the shot is fired. Instead, the hot powder gases are fed from the barrel and down to the stainless steel tube into the receiver. Inside the receiver, the rear end of the gas tube enters into the “gas key”, a small attachment on the top of the bolt carrier. The hot gases, through the gas key, enter the hollow cavity inside the bolt carrier, and expands there, acting against the bolt carrier and the collar around the bolt body. The pressure of the gases causes the bolt carrier to move back against initially stationary bolt. The linear rearward movement of the carrier initially transferred into the rotation of the bolt, via the cam slot in the bolt carrier and the cam pin, attached to the bolt, that followed the slot. As soon as the bolt is rotated to unlock from the barrel, the bolt group continues its rearward travel under the inertia and the residual pressure in the barrel, extracting the spent case and compressing the buffer return spring, located in the buttstock. The forward movement of the bolt group first strips the fresh cartridge from the magazine and, on the final stage of the movement, rotates the bolt to lock into the barrel extension. The bolt has 7 radial locking lugs, eight lug is located on the extractor claw. Since the introduction of the XM16E1 rifle, the forward assist device is used on all military and most civilian AR-15 type rifles. This device consist of the spring-loaded button with internal claw, that engages the serrations on the right side of the bolt carrier to push it forward, if the pressure of the return spring is insufficient to do so (for example, due to the fouling inside the receiver or chamber). The rifle will not fire unless the bolt is locked and the bolt carrier is in its forwardmost position. The bolt carrier and the bolt itself are chrome-plated. Another feature of the AR-15 type rifles is the bolt catch device, that locks the bolt group in the open position when the last round is fired. To release the bolt group one must push the button, located at the left side of the receiver, above the magazine. The “T”-shaped cocking handle is located at the rear of the receiver, above the buttstock, and does not reciprocate when gun is fired.

The trigger/hammer group is basically similar to one, found in M1 Garand rifle, and, actually, traces its roots back to the early 1900s, when the great John M. Browning developed his famous Auto-5 semiautomatic shotgun. This basically consists of a hammer, a trigger, a disconnector, a full auto sear and some springs. The fire selector / safety switch is located at the left side of the receiver, above the pistol grip, and is easily operated by the right hand thumb. This switch has 3 positions: “safe”, “semi” (single shots), and “auto” (full automatic on M16A1 and A3) or “burst” (3 rounds bursts, on M16A2 and A4). In the latter case (on the M16A2 and A4 rifles), the trigger unit also includes the ratchet device to count the shots fired.

The ejection port is located at the right side of the receiver, and is closed by the spring-loaded dust cover, which automatically pops open when bolt carrier is pulled back. The M16A2 also featured the spent case deflector – a triangular bulb on the receiver, just behind the ejection port, that allows the gun to be safely fired left-handed.

The M16 is fed using box magazines. Earliest magazines were made from aluminum and held 20 rounds. Circa 1970 the new, 30 rounds magazines were introduced into service and these magazines are still in service now. An extremely wide variety of magazines available on the commercial marked, starting from the “US post-ban” 5 and 10 round magazines, and up to 40-rounds box, 90-rounds helical, 100-rounds dual drums (Beta-C) and 120-rounds single drums.

The receiver is made from aluminum alloy, and consists of two parts – “upper receiver” and “lower receiver” (sometimes referred simply as “upper” and “lower”). Most receivers are made from aluminum forgings by machining, but some commercially available receivers are made from aluminum castings with final drilling and machining. The upper and lower receivers are linked by two cross-pins – one at the front (pivot pin), and one at the rear, above the pistol grip (takedown pin). To field strip the AR-15, one must push the rear pin to the right as far as it will go, and then hinge the upper receiver around the front pin. This will allow the bolt group and the carrying handle to be removed from the upper receiver. For further disassembly, the front pin also must be pushed out, and the upper and lover receiver can be separated. The key benefit of this design is the great flexibility – if all components available are made to the same specifications (in most cases they are), one can easily swap various upper receivers on one lower receiver and vice versa. Since the complete “upper” module consist also of the bolt group and the barrel with the gas system, one can easily have different barrel lengths, styles (light, heavy, fluted, bull), and even calibers, for one “lower” group, that consists of the lower receiver with the trigger/hammer unit, recoil buffer, pistol grip and the buttstock.

The furniture on military rifles is made from the black plastic, hence the common name “the black rifle”. On the early AR-15 and M16A1 rifles, the handguards were of triangular cross-section, and were made from two non-interchangeable parts. On the M16A2 and latter rifles, the handguards are of round cross-section, and have two interchangeable upper-lower sections. The buttstock on the M16A2 is similar in design to one of M16A1, but slightly longer. The one disadvantage of the Stoner system is that it can not be adapted for conventional folding buttstock. Instead, if required, a telescoped stock is used, that allows to shorten the rifle when required by about the half of the length of the standard stock. M16 is usually equipped with sling, and can accept a knife – bayonet, either an old style M7, or a newer style M9. The flash hiders on the earliest AR-15s and M16s were prong-type, with three open slots, but later were replaced with “bird-cage” flash hiders with four (M16A1) or five (M16A2) slots.

Both M16A1 and M16A2 can be equipped with underbarrel 40mm M203 grenade launcher. M203 mount replaces the standard handguards on the rifle and requires a grenade launcher sight to be mounted on the carrying handle.

Standard sights of the M16A1 consist of a protected front post, mounted on the gas block, and of an aperture flip-up rear, with 2 range settings. Rear sights are mounted within the carrying handle and are adjustable for windage. The A2 style rear sight also features an flip-up, dual aperture sights, with one smaller aperture for daylight usage, and another larger aperture for low light conditions. The range adjustments are made by the rotating knob, located just under the sight. The front sight is generally the same as on the M16A1. The M16A3 and A4 rifles have detachable carrying handles with A2 sights, and the Picatinny-type MilStd rail on the top of the receiver, that can accept a wide variety of sighting devices and mounts.

  • / Faqerojtësa

Tags: ,

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - Colt M4A1 dhe M4

Apr 26

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Colt M4 and M4A1 carbine / assault rifle (USA)


Colt M4 carbine, current issue model with removable carrying handle


M4A1 carbine (current production model with removable carrying handle)


Old-style M4 carbine (integral carrying handle) with M203 40mm grenade launcher.

Caliber : 5.56mm NATO
Action: Gas operated, rotating bolt
Overall length : 838 mm (stock extended); 757 mm (stock fully collapsed)
Barrel length : 370 mm
Weight : 2.52 kg without magazine; 3.0 kg with magazine loaded with 30 rounds
Rate of fire : 700 – 950 rounds per minute
Maximum effective range : 360 m

The Colt company developed various carbine versions of the basic AR-15 / M16 rifle since 1970s. These carbines were intended for all markets – military, law enforcement, civilian. US Military (and some other armies, most notably – Israeli Self-Defense Forces) had adopted the Colt CAR-15 Commando and XM-177 carbines during the 1970s and 1980s. But early in 1990s the old idea of replacing the pistols in the hands of the troops with some more effective, shoulder fired weapon, rise again in the heads of the US Military. In fact, this idea can be dated back to the US M1 Carbine of 1941, but good ideas never die. So, in the 1994, US Army adopted the Colt Model 720 selective-fire carbine (basically, a shortened M16A2 rifle), as the US M4 Carbine. This weapon was intended to replace in service some M9 pistols, as well as some aged M3A1 submachine guns and some M16A2 rifles. New weapon was much more handy and comfortable to carry, than the long M16A2 rifle, so the US Special Operations Command (SOCOM) put its eye on the M4 as a possible universal weapon for all Special Operations community. For this purpose M4 was latter modified with the M16A3-style flat-top receiver with integral Picatinny-type accessory rail instead of the M16A2/M4-type integral carrying handle. This modificatin retained the M4 index. The only difference between the M4A1 and M4 is that its trigger unit of M4A1 is modified to fire full-auto instead of the three shots bursts in M4. Specially for the SOCOM M4A1s US Naval Surface Warfare Center developed a SOPMOD M4 kit, that consisted of the M4A1 carbine equipped with Rail Interface System (RIS) instead of the standard handguards. The kit also includes a variety of the add-on goodies, such as various sights (ACOG 4X telescopic, ACOG Reflex red-dot, detachable back-up open sights), laser pointers (visible and infra-red), detachable sound suppressor (silencer), modified M203 40mm grenade launcher (with shortened barrel and improved sights). The kit also included a detachable front grip and tactical light.

From the first sight, the M4A1 SOPMOD is an ideal Special Operations weapon – handy, flexible, with good firepower. But the latest experience in the Afghanistan showed that the M4 has some flaws. First of all, the shorter barrel commands the lower bullet velocities, and this significantly decreased the effective range of the 5.56mm bullet. Second, the M4 barrel and the forend rapidly overheats. Third, the shortened barrel resulted in the shortened gas system, which works under greater pressures, than in M16A2 rifle. This increases the rate of fire and produces more stress on the moving parts, decreasing the reliability. While adequate as a Personal Defense Weapon for the non-infantry troops (vehicle crews, clerks, staff officers etc), M4A1 is, by some accounts, less than ideal for the Special Operations troops, at least in its present state. The idea of the complete re-arming of the US Army with the M4 as a money-saving measure, also is somewhat dubious.

Technical description.
The M4 carbine differs from the M16A2 rifle only by having a shorter barrel and a telescoped, 4-position buttstock. The M4A1 is a similar modification of the M16A3 rifle.

  • / Faqerojtësa

Tags: ,

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - HK G36

Apr 24

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Heckler-Koch HK G36 assault rifle (Germany)


HK G36 assault rifle (standard German army version with dual sight system) with 40mm AG36 underbarrel grenade launcher
Image: Heckler-Koch


HK G36E rifle (Export version) with single 1.5X telescope sight and spare magazine clamped to the left side of the inserted one.
Image: Heckler-Koch


HK G36 assault rifle with optional accessory kit which includes forearm with four Picatinny rails and a low-profile scope rail on the receiver
Image: Heckler-Koch


HK G36K “short” (Kurz) assault rifle, with buttstock folded; standard version with iron sights and Picatinny rail
Image: Heckler-Koch


HK G36KE short assault rifle, export version, with 'E' type telescope sight / carrying handle setup
Image: Heckler-Koch


HK G36C 'Compact' or 'Commando' assault rifle, with optional Picatinny rails on forend
Image: Heckler-Koch

G36 G36K G36C
Caliber 5.56×45mm (.223 Rem)
Length (buttstock open / folded) 998 / 758 mm 860 / 615 mm 720 / 500 mm
Barrel length 480 mm 320 mm 228 mm
Weight empty 3.6 kg (3.3 kg G36E) 3.3 kg (3.0 kg G36KE) 2.8 kg
Magazine capacity 30 rounds standard
Rate of fire 750 rounds per minute

The Heckler und Koch G-36 assault rifle had been born as HK-50 project in early 1990s. The reason behind that project was that the Bundeswehr (the German army), after the cancellation of the G11 and G41 projects, was left with outdated G3 rifle and no modern rifle, compatible with the current NATO standards at hands. Therefore the famous company Heckler & Koch was set to develop a new assault rifle for both German army and the export. The new 5.56mm assault rifle has been adopted by the Bundeswehr in the 1995, and in the 1999 the Spain adopted its slightly different, export version, G36E as its standard infantry rifle. The G36 also found its way into the hands of various law enforcement agencies worldwide, including British police and some US police departments. So far I've heard very few complaints about this rifle, and a lot of good revives and opinions. In fact, the only complaints about G36 that I know are the overheating of the handguards during the sustained fire, and the loose of zero of built in scope on some G36KE rifles, used by US police. Some German soldiers also complained about position of dual optical sights and those sights being easily fogged in bad weather (rain or snow). Otherwise it is a good rifle, accurate, reliable, simple in operations and maintenance, and available in a wide variety of versions – from the short-barreled Commando (some even said that it's a submachine gun) G36C and up to a standard G36 rifle. The MG36 squad automatic weapon (light machine gun), which was initially designed as a heavy-barreled version of the G36, was in fact a short-lived proposition that never went into mass production.

The G36, in severely modified form, was used as a “kinetic energy” part of the now-cancelled US XM-29 OICW weapon and it also served as a base for XM8 assault rifle (also cancelled).

Technical description.
From the technical point of view, the G36 is a radical departure from all the previous HK rifles, based on the proven G3 roller-delayed system. The G36 is a conventional gas operated, selective fire rifle, made from most modern materials and using most modern technologies.

The receiver and most of the others external parts of the G36 are made from reinforced polymers, with steel inserts where appropriate. The operating system appears to be a modification of the older American Armalite AR-18 rifle, with short stroke gas piston, located above the barrel, square-shaped bolt carrier and the typical rotating bolt with 7 locking lugs. Of cause, there also are many differences from the AR-18. The bolt carrier rides on a single guide rod, with the return spring around it. The charging handle is attached to the top of the bolt carrier and can be rotated to the left or to the right. When not in use, the charging handle aligns itself with the axis of the weapon under the pressure of its own spring, and reciprocates with the bolt group at the top of the receiver. The gas block is fitted with the self-adjustable gas valve that expels all the used gases forward, away from the shooter. The ejection window is located at the right side of the receiver and features a spent cases deflector to propel the ejected cases away from the face of the left-handed shooter.

All the major parts are assembled on the receiver using the cross- pins, so rifle can be disassembled and reassembled back without any tools.

The typical HK trigger unit is assembled in a separate plastic housing, integral with the pistol grip and the triggerguard. Thanks to this feature, a wide variety of firing mode combinations can be used on any rifle, simply by installing the appropriate trigger unit. Standard options are single shots, full automatic fire, 2 or 3 round bursts in any reasonable combinations. The default version is the single shots + 2 rounds burst + full auto. The ambidextrous fire selector lever also serves as a safety switch.

G36 is fed from the proprietary 30-rounds box magazines, made from translucent plastic. All magazines have special studs on its sides, so two or three magazines can be clipped together for faster reloading. The magazine housings of the G36 are made as a separate parts, so G36 can be easily adjusted to the various magazine interfaces. By the standard, the magazine release catch is located just behind the magazine, in the G3 or AK-47 style, rather than on the side of the magazine housing ( M16 -style). A 100-round Beta-C dual drum magazines of US origins also can be used (these magazines are standard for the MG36 squad automatic versions of the G36).

The side-folding skeletonized buttstock is standard on all G36 rifles. It folds to the right side and does not interfere with rifle operation when folded.

The standard sighting equipment of the G36 consists of the TWO scopes – one 3.5X telescope sight below, with the second 1X red-dot sight above it. The sights are completely independent, with the former suitable for long range accurate shooting, and the latter suitable for the fast target acquisition at the short ranges. Both sights are built into the plastic carrying handle. The export versions of the G36 are available with the single 1.5X telescope sight, with the emergency open sights molded into the top of the carrying handle. The subcompact G36K Commando version is available with the integral Picatinny-type scope and accessory rail instead of the carrying handle and standard sights.

The standard G36 rifles can be fitted with the HK AG36 40mm underbarrel grenade launcher. It also can be fitted with the bayonets. Interestingly enough, G36 uses an AK-74 -type bayonets, which are left from the now non-existent NVA (East Germany Army) stocks.

  • / Faqerojtësa

Tags: ,

Forcat Speciale Assault Combat Rifle - HK417

Apr 23

Postuar nga admin në Uncategorized | No Comments

Heckler-Koch HK417 assault rifle (Germany)


2006 prototype of HK417 rifle with 20″ barrel; note that it used HK G3-compatible magazines
Image: Heckler & Koch


current (2008) version of HK417 rifle with 12″ / 30cm barrel, basic version
Image: Heckler & Koch


current (2008) version of HK417 rifle with 12″ / 30cm barrel, fitted with telescope sight with night vision adapter, folding bipod and a sound moderator (silencer)
Image: Heckler & Koch


current (2008) version of HK417 rifle with 16″ / 40cm barrel
Image: Heckler & Koch


current (2008) version of HK417 rifle with 20″ / 50cm barrel, with telescope sight and detachable bipod
Image: Heckler & Koch

Caliber : 7,62×51mm NATO
Action: Gas operated, rotating bolt
Overall length : 905 – 985 mm with 406 mm barrel / 35.6″ – 38.8″ with 16″ barrel
Barrel length : 305 mm / 12″, 406 mm / 16″ or 508 mm / 20″
Weight : 4.36 kg – 4.96 kg, depending on barrel length
Rate of fire : 600 rounds per minute
Magazine capacity : 10 or 20 rounds

HK417 assault rifle was recently developed by famous German arms-making company Heckler und Koch, as a “big brother” to the 5.56mm HK416 assault rifle . Information on this weapon first surfaced in 2005, on the wave of new interest for the 7.62mm NATO caliber military rifles. This interest came in from experience of international forces gained in Afghanistan and Iraq, where increased range and penetration of the 7.62mm NATO bullets was (and still is) quite useful. Several companies developed new or updated versions of 7.62mm weapons, with intent to sell to military, law enforcement and in certain cases – to civilian shooters as well. The HK417 is one of such weapons. It is primarily oriented toward US market, as it mimics the popular 5.56mm AR-15 / M16 rifles in external appearance, controls, and many design features. However, there are more than few new and original features in HK417, including Heckler-Koch's patented piston-operated gas system, user-changeable barrels etc. Like most other competitors, HK417 rifles are available in several barrel lengths, suitable for full scale of military operations, from close combat in urban or forest areas and up to long-range accurate shooting.

HK417 rifle is a gas operated, selective fired weapon of modular design. It uses short-stroke gas piston located above the barrel, that operates the 7-lug rotating bolt. Barrels are cold hammer forged, and could be replaced by end user in several minutes using simple tools. There are four basic patterns of barrels available for HK417 as of now (2008):305 mm / 12″ and 406 mm / 16″ standard barrels and 406 mm / 16″ and 508 mm / 20″ accurized barrels. Accurized barrels provide 1 MOA accuracy (with proper ammunition). Receiver is made from high grade aluminum alloy and consists of two parts (upper and lower), connected by two cross-pins a-la AR-15 / M16 rifles. Combination-type safety / fire selector allows for single shots and full automatic mode. HK417 retains all M16 -style controls, including last round bolt hold-open device, bolt closure device, rear-based charging handle and magazine release button on the right side of the magazine well. HK417 is fitted with four Picatinny rails on free-float handguard as standard, and will accept any type of sighting devices on STANAG-1913 compliant mounts. It also can accept modified HK AG36/AG-C 40mm grenade launcher, which is clamped directly to bottom rail. Buttstock is of modified M4 design, multi-position telescoped. Production HK417 rifles use proprietary 10- or 20-round box magazines, made of translucent polymer (early prototypes used HK G3 magazines).

  • / Faqerojtësa

Tags: ,